Логотип сайту «Прадідівська слава»
Версія для друку
Стрічка новин (RSS)
Лист на сайт Пам’ятай про великі дні наших Визвольних змагань.

Грубешівський повіт

Грубешів м-ко

Pierwotna nazwa Rubieszów używana jeszcze na pocz. w. XIX. Osada wzmiankowana w r. 1255. Wieś królewska otrzymała prawo miejskie w r. 1400 od Władysława Jagiełły. Od I poł. w. XV starostwo niegrodowe będące enklawą Ziemi Chełmskiej na terenie księstwa bełskiego. Odnowienie lokacji w r. 1502 na prawie magdeburskim przez Aleksandra Jagiellończyka. W poł. w. XVI największy rozkwit miasta, w tym czasie otoczone wałami z dwiema bramami: Bełską i Chełmską. Stopniowy upadek od 1. poł. w. XVII. Niszczone wielokrotnie w czasie najazdów i wojen tatarskich i kozackich (1498, 1500 dwukrotnie, 1506, 1519, 1526, 1640, 1648, 1672) oraz pożarami (1544, 1609, 1639, 1801, 1803, 1812).

Po pierwszym rozbiorze włączone do zaboru austriackiego, od r. 1809 do Księstwa Warszawskiego, po 1815 r. do Królestwa Kongresowego. W r. 1799 miasto przekazane przez rząd austriacki Ignacemu Cetnerowi wojewodzie bełskiemu, w 1800 r. zakupione przez ks. Stanisława Staszica. Od r. 1806 stopniowy rozwój. Od 1810 r. siedziba powiatu. Po założeniu w 1816 r. przez ks. Stanisława Staszica fundacji “Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie” dalszy szybki rozwój i ożywiony ruch budowlany. Do r. 1866 w posiadaniu prywatnym.

Miasto położone w dolinie rzeki Huczwy, na niewielkim wzniesieniu, niegdyś oblane jej wodami i jeziorami, przy późnośredniowiecznym trakcie z Lublina na Ruś. Ośrodkiem czworoboczny rynek z siedmioma ulicami, rozdzielony obecnie kompleksem murowanych, późniejszych kramów i domów. Na południowy zachód od rynku dawny kościół i klasztor dominikański; na zachód cerkiew prawosławna (na miejscu dawnego kościoła parafialnego, drewnianego, rozebranego w r. 1787); w części północno – wschodniej miasta na wzgórzu dawna cerkiew parafii greckokatolickiej, obecnie kościół parafialny rzymskokatolicki.

Ponadto w Hrubieszowie istniały:

kościół szpitalny Św. Ducha, wzmiankowany w r.1547, spalony w r. 1803, zapewne drewniany;

cerkiew fil. pw. Podniesienia Krzyża Św., istniała w 2. poł. w. XVI (położona na zachód od cerkwi parafialnej), rozebrana po r. 1803, drewniana;

cerkiew pw. Wniebowzięcia NMP, wzniesiona w latach 1595 – 1630, spalona w r. 1736, murowana;

zamek, wymieniany w r. 1411, początkowo drewniany, po zniszczeniu w 1648 r. nie odbudowany (obecnie na jego terenie Dom zw. Du Chateau).

Список літератури – на сайті «».

Вкладені елементи

Кляштор домініканців
Кляштор домініканців (+)
Костел св.Духа
Костел св.Духа
Церква Воздвиження
Церква Воздвиження
Вперше церква св. Миколи згадується в “Літописі Руському” у 1254 р. в зв’язку з тим, що в ній молився князь Данило Галицький (6 грудня). 1 У 1400 р.…
Церква св. Миколи (+)
Historia parafii:. B. Inne obiekty sakralne na terenie parafii:. C. Cmentarze:
Церква св. Миколи (2) / богородиці
Церква св. Олександра Невського
Церква св. Олександра Невського
Церква св. Параскеви
Церква св. Параскеви
Загальний вигляд з позиції А4. Фото автора, вересень 1997 р. Джерело: Слободян В. Церкви Холмської єпархії. – Львів: Наукове товариство ім.…
Церква Успіння
Українські поховання на православному цвинтарі
Українські поховання на православному цвинтарі

Сподобалась сторінка? Допоможіть розвитку нашого сайту!

© 1975 – 2019 М.Жарких (ідея, технічна підтримка, частина наповнення)

Передрук статей із сайту заохочується за дотримання
умов використання

Сайт живе на

Число завантажень : 1025

Модифіковано : 7.11.2017

Якщо ви помітили помилку набору
на цiй сторiнцi, видiлiть її мишкою
та натисніть Ctrl+Enter.