Початкова сторінка

Прадідівська слава

Українські пам’ятки

Будь гордий з того, що Ти є спадкоємцем боротьби за славу Володимирового тризуба

Богдан Хмельницький

?

Ряшів м

Ряшів м

Розмір зображення: 575:433 піксел

Rzeszów, największe miasto południowo-wschodniej Polski, leży nad Wisłokiem, dopływem Sanu, na skraju Pogórza Karpackiego i Kotliny Sandomierskiej. Od wieków krzyżowały się tu szlaki migracyjne i handlowe. Liczne ślady życia człowieka na obszarze współczesnego miasta, potwierdzają wykopaliska sprzed 6000 lat. Pierwsza udokumentowana wzmianka o mieście pochodzi z 1354 roku, kiedy to zorganizowane już miasto Rzeszów Kazimierz Wielki podarował Janowi Pakosławicowi, od którego początek bierze ród Rzeszowskich.

Jan Pakosławic wsławił się m.in. wyjednaniem u papieża w Avignonie zgody na powołanie Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Znaczenie miasta szybko rosło, dzięki przywilejom handlowym. W czasach nowożytnych było średniej wielkości ośrodkiem. W 1658 r. w Rzeszowie powstało Kolegium Pijarów, będące wówczas jedną z nielicznych w Polsce szkół średnich. Za czasów II Rzeczypospolitej w mieście zlokalizowano Państwowe Zakłady Lotnicze oraz Fabrykę Obrabiarek „Hipolit Cegielski”. Po II wojnie światowej Rzeszów stał się stolicą województwa. Miasto czterokrotnie powiększyło swój obszar. Obecnie liczy 160 tys. mieszkańców i zajmuje powierzchnię 54 km kw. Jest ośrodkiem akademickim, kulturalnym i przemysłowym.

Rzeszowska starówka

Stara część miasta stanowi obecnie tylko niewielki fragment współczesnego Rzeszowa: obejmuje Rynek oraz kilkanaście ulic w najbliższym jego otoczeniu. Śródmieście prezentuje różnorodność form zabudowy i stylów architektonicznych, od średniowiecza do czasów nam współczesnych. Na terenie Rzeszowa zachowało się około 400 budowli i obiektów zabytkowych oraz sporo pamiątek historycznych. W podziemiach rynkowych kamienic przetrwały do dziś gotyckie relikty średniowiecznych budynków z czasów narodzin miasta. Secesyjne i eklektyczne elewacje mieszczańskich kamienic i gmachów publicznych dowodzą jego rozwoju w dobie przekształcania się z feudalnego miasteczka w kapitalistyczny ośrodek miejski. Jan Canger, Tylman z Gameren, Jan Chrzciciel Falconi, Piotr Belotti – to budowniczowie wielu obiektów Starówki.

Obecnie w zabytkowej części Rzeszowa znajduje się centrum handlowe i kulturalne miasta. Tu mieszczą się siedziby różnych urzędów i instytucji, banki, niektóre wydziały wyższych uczelni, a także prawie wszystkie ważniejsze placówki kulturalne.

Wille (al. Pod Kasztanami 6, 8, 10) wybudowane na przełomie XIX i XX w. Cechy stylu neobarokowego i szwajcarskiego.

Як встановив А. Мельник, колись у Заліссі, Білій, Драбинянці (нині це околиці Ряшева-Жешова, Польща) жили греко-католики. Мовою спілкування була польська. Професором,а згодом директором ряшівської гімназії був Антін Солтикевич. Одружився з донькою місцевого пароха Юліяна Ганасевича – Христиною. Христина померла через рік після вінчання і Антін поставив на її пам'ять каплицю у Заліссі. Минув рік жалоби і Антін одружився вдруге – з рідною сестрою померлої дружини – Гоноратою. Потім щез (мені) і об'явився разом з Гоноратою на Янівському цвинтарі у Львові.

Джерела:

[2006 р.]

Список літератури – на сайті «».